มีดมหาปราบ ยอดศาสตรา ผู้เรืองอาคม

      จากอุณมิลิตฉบับก่อนที่มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับดาบฟ้าฟื้นที่เป็นอาวุธวิเศษร่ำลือจนเป็นที่รู้จักของคนไทยและเป็นแบบฉบับของชายไทยที่มักเอาอย่าง(ที่ไม่ค่อยดี)ของขุนแผนที่มักมีเมียมาก(มีเยอะจนไม่เรียกเมียน้อย) จึงถูกขอให้เขียนเรื่องราวของ “มีดหมอ” ที่หลายท่านที่นิยมเครื่องรางจากอาคมต่างรู้จักกันดีและหลายท่านก็อาจมีไว้ครอบครองทั้งทั้งที่ก็ไม่ได้เป็นหมออาคม กับเขาเเต่ อย่างใดเรียกว่ามีไว้อุ่นใจดีกว่า
เรื่องการสร้างมีดหมอนั้นมีมาแต่ครั้งใดไม่มีใครรู้จริงหรอก เพราะคงตายกันหมดแล้วเหลือมาถึงรุ่นเราจึงมักเป็นคำบอกเล่าหรือตำนานแต่ที่เเน่นอนนับแต่ดึกดำบรรพ์ชาวไทยหรือสุวรรณภูมิตั้งแต่ยุคโลหะมักนิยมพกพาอาวุธขนาดเล็กติอตัวเสมอเรียกกันว่า “มีด” นั่นเองซึ่งปัจจุบันก็ยังพบเห็นได้ตามชาวไทยใหญ่บางกลุ่มและการที่ต้องพกพาเป็นของประจำตัว ก็ต้องมีการเสกสร้างเรื่องราวใศักดิ์สิทธิ์มีอิทธิคุณเชื่อมั่นว่าสามารถปกป้องคุ้มครองและใช้งานได้มากกว่าเป็นอาวุธยามจวนตัวเรียกว่าใช้ให้ครบเครื่อง

      “มีดหมอ”นั้นก็บอกชัดอยู่เเล้วว่า เป็นของผู้ทรงคุณความรู้ ทั้งนี้เนื่องจากภาษาไทยยุคก่อนจะเรียกคนที่รอบรู้ว่า “หมอ”เสมออย่าง รู้กฎหมายก็เรียกหมอความ รู้เรื่อง งูอสรพิษ ก็เรียกหมองู รู้เรื่องไสยศาสตร์ผูกพยนต์ปลุกผีก็เรียก หมอมนต์หรือหมอผีไปเลยก็มี จนบางครั้งคนที่พยายามทำตัวรู้มากเจ้าหลักเจ้าเกณฑ์ก็มักเรียกว่า “หัวหมอ” มีดหมอโดยนัยจึงไม่ควรผูกกับแค่เรื่องไสยศาสตร์ภูตผีเพียงประการเดียวอย่างพวกที่เลี้ยงช้างต้องมีพิธีกรรมเฉพาะก็เรียกหมอช้างต้องมีมีดประจำตัวเช่นกัน มีดเหล่านี้ไม่ว่าจะเป็นหมอแบบใดหากใช้ประกอบพิธีกรรมก็จะเรียกในหมู่ผู้รู้ว่า “มีดครู”เสียหมายถึงว่าเจ้าของมีดได้รับมอบอำนาจมาจากครูให้ประกอบกิจพิธีได้ศักดิ์สิทธิ์สำเร็จดังครูมาประสิทธิให้นั่นเอง คตินี้จึงน่ามาจากเรื่องดาบอาญาสิทธิ์แต่ชาวบ้านนั้นไม่รู้จะเอาดาบไปรบราฆ่าฟันกับใครก็เลยใช้มีดแทนแต่คติดาบนี้ที่เห็นชัดในภาคเหนือและอีสานที่มักมีดาบครู เรียกว่า “สะหรี๋กันไชย” หรือทางอีสานจะมี “ดาบด้ามแก้ว” ที่ใช้ขัดฝาเรือนสร้างอาถรรพ์ป้องกันเรือน(บางที่ใช้หอกเล็กทำอาถรรพ์ก็มี เรียกว่าสี่แจเรือน) มักมีมนต์เฉพาะที่เรียกว่ามนต์ฝนแสนห่าที่เชื่อถือว่าหากทำอาถรรพ์ชนิดนี้เเล้ว แม้มีอันตรายซัดฟุ่งมาดังฝนแสนห่าก็มีอาจทำอะไรได้เลย

      มีดมหาปราบนี่ก็เป็นการทำมีดครูทางไสยเวทชั้นสูงแบบหนึ่ง ที่อาจเรียกได้เต็มปากว่า ดาบฟ้าฟื้นฉบับย่อ แบบเล็กดีเเต่ รสโตคือคุณภาพคับแก้วทีเดียว(เอื๊อก…..)

      การทำมีดมหาปราบนี่ก็เหมือนการทำดาบฟ้าฟื้นนั่นละ ที่ต้องเริ่มแรกจากมวลสารวัสดุที่นำมาหลอมหล่อเป็นชนวนโลหะธาตุที่มีคุณสมบัติในการประจุอาคมลืมบอกไปว่าน้อยคนนักจะรู้ว่าเจ้าอาวุธอาคมพวกนี้นะเขาต้องมีที่ไว้เฉพาะไม่นิยมเอาไว้กับเครื่องรางของขลังแบบอื่น ยกเว้นวัวธนูที่เป็นของข่มอาถรรพ์เหมือนกันเพราะอาจจะทำให้อาถรรพ์วิทยาของเครื่องรางอื่นเสื่อมถอนไปด้วย ผู้มีมีดหมอนี่ต้องเป็นหมอด้วยกล่าวคือต้องมีความรู้ด้วยเพราะไม่อย่างงั้นก็ไม่รู้ว่ามีไว้ทำไมเพราะไม่ใช่ของมีไว้เท่ห์แต่มีไว้ใช้งานนะจ๊ะ

      มีดมหาปราบนี่มีสองแบบครับแต่ปัจจุบันมั่วนิ่มทำเป็นมีดแบบครอบจักรวาลซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่า เกจิอาจารย์ผู้สร้างนั้นไปเล่าเรียนมาจากไหนสมัยก่อนนี่มีดจะแบ่งเป็นสองแบบคือ
มีดครู(หมอ)รักษาโรค จะใช้ในการรักษาโรคแบบต่อกระดูก(ถากไม้) ตัดปราบ(โรคชนิดหนึ่งรักษาด้วยอาคม) จัดเป็นของคุณหมอแผนโบราณบางครั้งหมายรวมถึงมีดบางอย่างที่ใช้เฉพาะในการหาว่านยาบางตัวด้วย
มีดครู(มหาปราบ)


       พวกนี้ดุครับจัดว่าเป็นมีดที่ข่มอาถรรพ์โดยตรงเรียกว่าขลังขนาดบางรายเอาเข้าบ้านไม่ถูกวิธีเกิดอาเพทต่างๆนานาเพราะความเเรงและร้อนของอาคมที่ประจุไว้มีเพื่อนผมคนหนึ่งแบบแก่แล้วไม่รู้จักเจียมได้มีดลงอาคมมหาปราบจากอาจารย์ไม่ถามไม่ไถ่ว่ามีดแบบไหนตะเเกเอาไปไว้ที่หิ้งพระใส่พานบูชาเสียดิบดีตรงนั้นมีโกศอัฐิบรรพบุรุษบูชาด้วย ปรากฏว่าตกกลางคืนแกนอนไม่ได้เลยหลับตาทีไรก็เห็นแต่อากง อาม้า มาชี้หน้าว่า “ลื้อไปเอาอาลายมาวะ ร้อนชิบ------------(ไม่รู้ห….าย..ย..ไปไหน)" พอเช้าแกไปเล่าให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์ฟังกลับถูกตำหนิว่าเสียทีที่เป็นคนเรียนทำอะไรไม่สมควรมักง่ายมีดพวกนี้ใครเขาไว้รวมกับเครื่องราง อื่นมันข่มอาถรรพ์เขานี่ดีว่าฝังมีดที่ฝักสนิทไม่งั้นอากง อาม่าอีคงเปิดแนบไม่มาชี้หน้าด่าได้หรอกเลยโดนท่านเจ้าคุณอาจารย์ริบมีดคืนเสียสามปี สบายไป

       มีดมหาปราบนี่เป็นของสูงและแรงอาถรรพ์ชนิดที่เรียกว่า คนเรียนอาคมใครมีไว้เหมือนเสือติดปีก(ไม่ใช่เสือสิบเอ็ดตัว….เอื๊อก)......



(สามารถติดตามละเอียดเพิ่มเติมได้ในนิตยสารอุณมิลิต ฉบับที่ ๑๑ เดือนเมษายน  ๒๕๔๗)